Een stukje geschiedenis.
Bij emaille denkt men al gauw aan sieraden en voorwerpen verfraaid met emaille.
De eerste emailleurs waren vermoedelijk edelsmeden op zoek naar een alternatief voor kostbare edelstenen.
De oudste bekende geëmailleerde voorwerpen zijn gevonden in Mycene in de 14e eeuw voor Christus en op Cyprus in de 12e eeuw voor Christus.
In de Egyptische Faraograven is ook een vorm van emaille gevonden, stukjes gekleurd glas die niet op het metaal gesmolten werden maar, net als edelstenen, in een randje gezet zijn.
In de jaren 100 tot 200 maakten de Romeinen bronzen voorwerpen die met emaille werden verfraaid. Museum Het Valkhof in Nijmegen heeft hiervan een collectie die is opgegraven in deze oude stad.Vanaf 1100 was de katholieke kerk de grote opdrachtgever en ontstond er een “emailleerindustrie”.  Metalen kerkelijk vaatwerk werd met edelstenen en emaille verfraaid.Op deze manier bleef emailleren een populaire kunstvorm tot het einde van de 19e eeuw.
Dan is er een nieuwe opleving.
Aan de ene kant wordt emaille steeds meer gebruikt voor het vervaardigen van potten en pannen, reclameborden enz. Aan de andere kant ontstaan er stromingen in de kunst die in het emaille een uitstekende uitdrukkingsvorm vinden: denk maar aan Jugendstil of Art Nouveau.
Ook in  de architectuur gaat men emaille veelvuldig toepassen.Staal wordt door middel van emaille verfraaid en verduurzaamd.

Wat is het materiaal emaille en wat kan je er mee doen ?
Emaille is een glasachtig materiaal samengesteld uit mineralen, dit in tegenstelling tot verven en lakken, die organisch zijn. De grondstoffen zijn veldspaat, kwarts, borax, soda en daarbij oxides voor de kleur. Bij 1300° worden deze mineralen tot een glasmassa gesmolten en vermalen tot poeder dan is het emaille. Het is een duurzaam materiaal waarvan de kleuren niet worden beïnvloed door
 inwerking van licht en lucht.